Piotr Gągała - Ziemia - Księżyc -Słońce

Ziemia - Księżyc -Słońce

Teza 1 - Słońce krąży wokół środka ciężkości Układu Słonecznego (BCus) w cyklu ~ 18,03 lata.

Teza 2 - Księżyc orbituje wokół środka masy Ziemi. Płaszczyzna orbitowania Księżyca skierowana jest nieustannie ku Słońcu.

Powrót do strony głównej

Od tysięcy lat wiemy; w ciągu ilu dni Księżyc okrążając Ziemię, zajmuje tą samą pozycję względem Słońca- co ile dni Księżyc ukazuje się w tej samej fazie. Od paru wieków wiemy, że cykl miesiąca synodycznego- obiegania Ziemi przez Księżyc względem Słońca - wynosi około 29,53 średniej doby słonecznej. Długość okresu powtarzania się faz Księżyca jest określana jako " zadziwiająco stała", ponieważ stwierdzono, że dwie takie same fazy Księżyca następują po 29 dniach 12 godzinach 44 minutach i 3 sekundach. Regularność powtarzania się cykli faz Księżyca określana jest jako "zadziwiająca", ponieważ geneza tego zjawiska nie została dotychczas jednoznacznie określona. Dotyczy to również ogólnie znanego i podziwianego zjawiska astronomicznego, jakim jest; zaćmienia Słońca i Księżyca. Dotychczasowe wyjaśnienie genezy zaćmień jest niepełne, ponieważ ogranicza się praktycznie do liniowego ustawienia; Ziemi Słońca i Księżyca. Bez uwzględnienia faktu, że środek ciężkości wszystkich ciał niebieskich Układu Słonecznego nieustannie w cyklu 18,03 lata zmienia swoje położenie względem środka Słońca oraz bez uwzględnienia faktu, że orbitowanie układu Ziemia - Księżyc różni się od obecnie obowiązującego schematu, niemożliwe jest jednoznaczne i pełne wyjaśnienie wielu zjawisk astronomicznych w tym; zaćmień Słońca i Księżyca.

Rysunek 1.

Przedstawia wzajemne położenie: Słońca i BCus- barycentrum Układu Słonecznego (środek ciężkości wszystkich ciał U.S. - łącznie ze Słońcem) w okresie od 1945 - do 1995 roku.

"Nasza planeta krąży wokół środka ciężkości Układu Słonecznego (barycentrum), który często pokrywa się z obszarem zajmowanym przez Słońce, chociaż nie zawsze. Czasem duże planety mogą "wyciągnąć" barycentrum z obszaru Słońca, co oznacza, że Ziemia (jak i wszystkie inne planety wraz ze Słońcem) orbitują wokół pustego miejsca."

Źródło: Alexander J. Hahn, Basic Calculus of Planetary Orbits and Interplanetary Flight Alexander J. Hahn The Missions of the Voyagers, Cassini, and Juno, Springer, 2020; p. 37.

Image credit: Carl Smith. See https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Solar system barycenter.svg

Rysunek nr 1 pośrednio potwierdza astronomiczny fakt, że BCus -środka ciężkości Układu Słonecznego krąży - zmienia nieustannie swoje położenie względem Słońca. W dalszej części tego artkułu zostanie dowiedzione, że należy odróżnić pojęcie orbitowania od krążenia-wirowania ciał niebieskich ponieważ geneza tych zjawisk jest odmienna. Orbitowanie planet, ciał niebieskich to efekt bezpośredniego oddziaływania słonecznej energii grawitacyjnej i magnetycznej na planetę, natomiast zjawiska określone mianem krążenie-obrót, wirowanie jest zjawiskiem mechanicznym nie mają bezpośredniego związku z oddziaływaniem energii emitowanych przez Słońce, Ziemię lub inną macierz układu ciał niebieskich.

Rysunek nr.1 jest efektem badań które są milowym krokiem w poznaniu mechaniki ciał niebieskich. W niniejszym artykule zostanie dowiedzione, że opis rysunku -interpretacja badań winna być skorygowana i brzmieć jak niżej.

" Wszystkie planety orbitują wokół środka Słońca. Środek ciężkości planet- BCpl w cyklu 18,03 lata okrąża Słońce. Czasem duże planety mogą "wyciągnąć" barycentrum z obszaru Słońca, co nie oznacza, że Ziemia (jak i wszystkie inne planety) orbitują wokół pustego miejsca, ponieważ wszystkie planety Układu Słonecznego pod wpływem energii grawitacyjnej i magnetycznej emitowanej przez Słońce nieustannie orbitują wokół środka masy Słońca." Rozwinięcie zagadnienia w artykule nr 4.

Z badań przedstawionych w artykule Alexander J. Hahn i ze skali porównawczej do znanej średnicy Słońca z rysunku nr 1 wynika, że w latach 1990, 1951-52, BCus -środek ciężkości całego Układu Słonecznego nie pokrywał się ze środkiem Słońca a w 1964 i 1988 roku, BCus znajdowało się na skraju Słońca -to oznacza, że BCus - środek ciężkości U.S. znajdował się w odległości ; 0,7 miliona km od środka Słońca a w roku 1984 BCus jest oddalone od środka Słońca około dwa razy dalej -około 1,4 miliona km. W relacjach zmian odległości między Ziemią a Słońcem nie jest to duża różnica ponieważ coroczna zmiana odległości między aphelium a peryhelium Ziemi wynosi 150 milionów km.

Uściślenie znaczenia stosowanych określeń; orbitowanie oraz krążenie, obrót i wirowanie.

-orbitowanie; to określenie dotyczy zjawiska astronomicznego spowodowanego bezpośrednim oddziaływaniem energii grawitacyjnej i magnetycznej emitowanej przez macierz układu- planety Układu Słonecznego orbitują wokół Słońca, Księżyc orbituje wokół Ziemi. Cykl orbitowania jest parametrem stałym ponieważ jest proporcjonalny do mas i średniej odległości między obu ciałami.

- krążenie, obrót, wirowanie; dotyczy zjawisk fizycznych których genezą nie jest bezpośrednie oddziaływania energii emitowanej przez macierz układu.

Geneza zjawiska; Obrotu - wirowania środka ciężkości wszystkich planet BCpl wokół środka Słońca w cyklu ~ 18,03 lata.

Wszystkie planety Układu Słonecznego orbitują wokół Słońca w cyklach i parametrach orbitowania proporcjonalnych do masy planet i oddziałującego na nie natężenia słonecznej energii grawitacyjnej . Ponieważ różna jest masa planet oraz każda planeta orbituje w różnych odległościach od Słońca, więc środek ciężkości wszystkich planet-BCpl nieustannie zmienia położenie względem Słońca.

Cykliczny obrót wszystkich planet wokół Słońca jest tożsamy z cyklicznym obrotem środka ciężkości planet -BCpl wokół Słońca. Zgodnie z prawami fizyki BCpl krążąc wokół Słońca zawsze znajduje się w położeniu liniowym; BCpl - BCus - Słońce. W tym układzie ma miejsce klasyczny układ zwrotny; skoro BCpl krąży wokół Słońca to z tą samą prędkością kątową BCus musi się obracać wokół Słońca.

W Układzie Słonecznym zdecydowanie dominującymi planetami pod względem masy są Jowisz -1,9*10 /27 kg i Saturn -5,7*10/26 kg których czas obiegu wokół Słońca trwa; 11,86 lat Jowisza i 29,46 lat Saturna, to wskazuje, że czas obiegu środka ciężkości wszystkich planet - BCpl musi oscylować około 18 lat.

Takie zjawiska astronomiczne jak: cykl zaciemnienia Słońca -Saros, cykle ekstremalnych zbliżeń Księżyca do Ziemi oraz cykle ekstremalnych pływów dowodzą, że cykl obrotu środka ciężkości planet-BCpl wokół Słońca trwa około 18,03 lat.

Wirowanie, obrót ciała niebieskiego np.; mgławic, Ziemi wokół własnej osi, środka ciężkości planet Układu Słonecznego wokół Słońca; nie mają bezpośredniego związku z oddziaływaniem grawitacyjnym innych ciał niebieskich.

Czas trwania cykli; ORBITOWANIA oraz KRĄŻENIA, OBROTU i WIROWANIA ciał niebieskich.

24 godziny -cykl wirowania Ziemi wokół własnej osi.
29 dni 12godz. 44min i 3sek.- stały cykl orbitowania Księżyca wokół Ziemi określony według stałego cyklu występowania faz Księżyca - zjawiska wynikającego ze stałego związku grawitacyjno- magnetycznego tych ciał - cykl Sarmaty.
29,25 -29,83 dni - miesiąc synodyczny - cykl obrotu liniowego ustawienia Ziemi i Księżyca względem Słońca. Zmienność czasu trwania miesiąca synodycznego wynika z faktu, że w czasie obrotu Słońca wokół BCus w cyklu około 18,03 roku, ma miejsce również zmiana położenia BCus względem Słońca -(rys 4, 5, 6), które jest spowodowane nieustanną zmiana usytuowania środka ciężkości wszystkich planet- BCpl względem Słońca.
1 rok - cykl orbitowania Ziemi wokół Słońca.
18,o3 lata - średni czas cyklu obrotu BCus wokół Słońca= Jest tożsamy; z cyklem zaćmień Słońca i Księżyca, z cyklicznym występowaniem ekstremalnych odległości Księżyca od Ziemi z cyklicznie występującymi ekstremalnymi pływami oraz ze wszystkimi inn ekstremalnymi zjawiskami występującymi na kuli ziemskiej, których średni cykl występowania powtarza się co około 18,03 lata.

RYSUNEK 2

Szkic przestrzennego usytuowania charakterystycznych punktów orbity Ziemi na tle (zmieniającego się w cyklu ~ 18,03 lata) wzajemnego położenia Słońca i BCus- Środka ciężkości Układu Słonecznego.

Wszystkie planety Układu Słonecznego orbitują wokół Słońca według parametrów proporcjonalnych do masy planet i oddziałującego na nie natężenia energii grawitacyjnej emitowanej przez Słońce. Środek ciężkości wszystkich planet-BCpl krąży w cyklu ~ 18,03 lat wokół środka Słońca. (Rys 3 -6). A więc nakładanie się dwóch różnych zjawisk astronomicznych; orbitowania planet wokół Słońca oraz obrót środka ciężkości planet i Układu Słonecznego decyduje o zmieniających się w cyklu ~ 18,03 lat parametrach usytuowania planet względem Słońca. (rozwinięcie zagadnienia w 4 art).

Kąt λ ~ 230 30’ = kąt nachylenia płaszczyzny orbitowania Ziemi (ekliptyki) do płaszczyzny równika niebieskiego.

Apsyda Ziemi -Linia przechodząca przez dwa punkty na orbicie Ziemi w których Ziemia znajduje się w ekstremalnych odległościach od Słońca.

R III -Równonoc marcowa -wiosenna na północnej półkuli Ziemi -20 III 2022r.

R IX -Równonoc wrześniowa -jesienna na północnej półkuli Ziemi -23 IX 2022r.

Linie przesileń czerwcowych i grudniowych są w związku geometrycznym z linią apsydy Ziemi.

BCus -środek ciężkości wszystkich ciał Układu Słonecznego (łącznie ze Słońcem), wokół którego wiruje cały Układ Słoneczny w cyklu ~ 18,03 lata.

BCpl -środek ciężkości wszystkich planet U.S. (bez Słońca).

LINIA ZAĆMIEŃ SLOŃCA i Księżyca- jest to linia przecięcia dwóch płaszczyzn; --płaszczyzny obrotu w cyklu ~ 18,03 lata środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus wokół Słońca z płaszczyzną; orbitowania Księżyca wokół środka Ziemi która jest nieustannie skierowana ku środkowi Słońca.

Twierdzenie Sarmaty; Księżyc orbituje wokół środka Ziemi w cyklu miesiąca grawitacyjnego - 29dni,12h,44min,3sek. po płaszczyźnie średnicowej Ziemi nieustannie skierowanej ku środkowi Słońca.

Ziemia orbituje wokół środka Słońca w stałym cyklu ziemskiego roku grawitacyjnego po płaszczyźnie średnicowej Słońca skierowanej ku Syriuszowi

Roczny cykl orbitowania Ziemi względem Słońca i 18,03 letni cykl obrotu BCus wokół Słońca przedstawiony przykładowo w latach 2023 i 2025, w pozycji; Księżyc w nowiu - zaćmienie Słońca; są dowodem na;

Obrót BCus wokół Słońca w cyklu ~ 18,03 lata
Orbitowanie Księżyca wokół Ziemi po płaszczyźnie przechodzącą przez średnicę Ziemi i nachylonej ku środkowi Słońca.
Terminy zaciemnienia Słońca i Księżyca według kalendarza ziemskiego cofają się w sposób nieregularny; ponieważ ~ 18,o3 letni cykl obrotu BCus wokół Słońca jest spowodowany przemieszczaniem się grawitacyjnego środka ciężkości wszystkich planet U.S. względem Słońca -który nie jest regularny z powodu nieustannej zmiany ciężaru grawitacyjnego poszczególnych planet.

Rysunek 3.

Roczny (2023 i 2025 r.) cykl orbitowania Księżyca wokół Ziemi względem Słońca i 18,03 letni cykl obrotu BCus wokół Słońca, przedstawiony przykładowo w latach 2023 i 2025, w pozycji; Księżyc w nowiu - zaćmienie Słońca; są dowodem na orbitowanie Księżyca wokół Ziemi po płaszczyźnie przechodzącą przez średnicę Ziemi i skierowaną ku Słońcu; wokół którego w cyklu 18,03 lata krąży BCus-(środek ciężkości Układu Słonecznego) Rys. 3. Odległość BCus od Słońca (w/g pomiarów Rys

Orbitowanie ciał niebieskich;

Słońce orbituje (wraz z kilkoma innymi gwiazdami) wokół macierzy- wokół Syriusza w cyklu 1460 lat wg kalendarza egipskiego.

Planety orbitują wokół środka Słońca w stałej średniej odległości od Słońca w indywidualnych stałych cyklach orbitowania proporcjonalnych do ich mas, po płaszczyźnie średnicowej Słońca skierowanej ku środkowi Syriusza.

BCus -Środek ciężkości wszystkich planet U.S. krąży wokół Słońca w cyklu ~ 18,03 lata po uśrednionej płaszczyźnie orbitowania planet U.S.

Ziemia orbituje wokół środka masy Słońca w precyzyjnie stałym (z dokładnością do sekundy) cyklu 1 roku po ekliptyce.

Księżyc orbituje wokół środka masy Ziemi po płaszczyźnie średnicowej Ziemi skierowanej ku Słońcu, w precyzyjnie stałym cyklu - "księżycowego miesiąca grawitacyjnego" równego 29 d-12h-44min- 3sek. Rozwinięcie zagadnienia w artykule nr. 4 -oddziaływanie grawitacyjne 3 ciał niebieskich; Słońce -Ziemia -Księżyc.

Rysunek 4

Zaćmienie Słońca w 2011 roku -dowodem na istnienie sytuacji w ~ 18,03 letnim cyklu obroty BCus wokół Słońca; gdy położenie BCus -środkiem ciężkości Układu Słonecznego pokrywa się ze środkiem Słońca

Kąt cofania się linii zaćmień -Rys 4 to efekt jednoczesnego obrotu linii; Ziemia -Księżyc- Słońce wokół BCzk i obrotu w przeciwną stronę linii; Słońce -BCus -BCpl w cyklu 18,03 lata. ***

Obrót środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus wokół Słońca w cyklu 18,03 lata w kierunku przeciwnym do kierunku orbitowania Ziemi wokół Słońca, powoduje obrót linii zaćmień w cyklu obrotu Słońca wokół BCus wynoszącego około 18,03 lat w kierunku przeciwnym do obrotu Ziemi wokół Słońca oraz sprawia, że terminy zaćmień Słońca nie pokrywają się ze stałymi Księżycowymi cyklami grawitacyjno- magnetycznymi które są precyzyjnie stałe i wynoszą;29 dni 12 godzin 44 minuty i 3 sekundy. . Przyczyną powyższych rozbieżności są różne genezy zjawisk. Stałość miesiąca synodycznego i cyklu faz Księżyca wynika z faktu, że genezą tych zjawisk jest bezpośrednia więź grawitacyjna Ziemi i Księżyca. Wbrew dotychczas obowiązującym poglądom, Księżyc jest w stałym związku grawitacyjnym z Ziemią - orbituje wokół Ziemi i z tego powodu cykl faz Księżyca jest stały i wynosi 29 dni 12 godzin 44 minuty i 3 sekundy. Natomiast terminy i cykle zaćmień Słońca i Księżyca nie są stałe ponieważ ich geneza nie ma bezpośredniego związku grawitacyjnego a są efektem mechanicznego obrotu środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus wokół Słońca w cyklu zmiennym wynoszącym około 18,03 lat. - twierdzenie Sarmaty.

Rysunek 5.

Cykl obrotu linii zaćmień Słońca jest tożsamy z 18,03-18, letnim cyklem obrotu Słońca wokół środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus oraz dowodzi, że w 18,03 letnim cyklu zaćmień - Słońce okrąża BCus w kierunku przeciwnym do kierunku orbitowania planet.

Przyjęto formę graficzną obrazującą, że Słońce okrąża BCus (a nie BCus okrąża Słońce) ponieważ dostępniej obrazuje przyczyny zmian grawitacyjnych i klimatycznych na Ziemi.

Rysunek nr -6 i 6A przedstawia 18,03- letni cykl zaćmień Słońca; lata 2006 - 2024r. który jest tożsamy z cyklem OBROTU BCus wokół Słońca. Dla zwiększenia przejrzystości, 18,03- letni cykl został przedstawiony w dwóch 9-cio letnich okresach; lata 2006-2014 i 2015-2024.oraz dla uwypuklenia mającej zmiany odległości Ziemi od Słońca w18,03 letnim cyklu- BCus umieszczono w środku rysunków nr.5-7. a Słońce poza centrum, ponieważ takie usytuowanie lepiej obrazuje 9-cio roczne zmiany temperatur na Ziemi.

Rysunek 6

9-cio letni okres obrotu Słońca (przedstawiony na podstawie terminów zaćmień) wokół środka ciężkości Układu Słonecznego BCus, gdy Słońce w czasie 18,03 letniego cyklu znajduje się poniżej równika niebieskiego na którym znajduje się środek ciężkości Układu Słonecznego -BCus.

Rysunek 6A

9 letni okres obrotu Słońca wokół środka ciężkości Układu Słonecznego- BCus, gdy Słońce w czasie 18,03 letniego cyklu znajduje się powyżej równika niebieskiego na którym znajduje się środek ciężkości całego Układu Słonecznego- BCus.

Rysunek 7

18,03 letni cykl obrotu apsyd Księżyca przedstawiony na podstawie dat występowania ekstremalnych zbliżeń Księżyca do Ziemi w czasie pełni i nowiu; potwierdza cykliczny ~18,03 letni obrót BCus wokół Słońca oraz dowodzi jak duży wpływ na odległość -D(Z-K) ma fakt liniowego ustawienia ciał niebieskich.

Analityczne rozwiązanie zagadnienia będzie przedstawione w artykule nr. 4.

18,03 letni cykl obrotu apsyd Księżyca również potwierdza fakt obrotu BCus wokół Słońca i wirowania U.S wokół BCus.

*Ekstremalne zbliżenia Księżyca do Ziemi mają miejsce w pełni i nowiu w okresie zbliżonym do peryhelium Ziemi-miesiąc XI-II; i powtarzają się co około 18,03 lata -w każdym cyklu obrotu BCus wokół Słońca.

* Ekstremalne zbliżenia Księżyca do Ziemi w nowiu - gdy Ziemia jest maksymalnie oddalona od Słońca -to jest w okresie gdy Słońce krążąc wokół środka ciężkości Układu Słonecznego BCus znajdują się po przeciwnych stronach względem BCus. -przy liniowym ustawieniu; Ziemia -Księżyc - BCus -Słońce.

* Ekstremalne zbliżenia Księżyca do Ziemi w pełni- gdy Ziemia w czasie obrotu Słońca wokół BCus jest maksymalnie zbliżona do Słońca -przy liniowym ustawieniu; Księżyc - Ziemia- Słońce -BCus.

* BCus- środek ciężkości Układy Słonecznego wokół którego krąży Słońce wraz ze środkiem ciężkości planet w cyklu ok. 18,03 lata.

Rysunki nr. 6, 6a i 7 przedstawiają różne, niezależne od siebie zjawiska astronomiczne których wspólną genezą jest obrot Słońca wokół środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus w cyklu 18,03 lata.

Korekta układu; Księżyc, Ziemia, Słońce

Rysunek 8

Wzajemne położenie układu; Ziemi -Księżyc względem; Słońca, BCus i stałej gwiazdy -G, w czasie; I- miesiąca gwiazdowego; Z2- Z4, II- miesiąca synodycznego- zaćmieniowego; Z1- Z3, III -zwykłego miesiąca księżycowego - grawitacyjnego.

Z- Ziemia. K- Księżyc G -Gwiazda "stała" S-Słońce

BCus - Barycentrum -środek ciężkości wszystkich ciał niebieskich Układu Słonecznego ze Słońcem włącznie. Energia grawitacyjna i magnetyczna emitowana przez Słońce sprawia, że wszystkie planetu US. orbitują wokół Słońca w różnych, ściśle określonych cyklach. Cykliczne orbitowanie planet wokół Słońca powoduje obrót środka ciężkości wszystkich planet- BCpl wokół Słońca w cyklu około 18,03 roku. Zgodnie z prawami fizyki BCus -środek ciężkości wszystkich ciał niebieskich Układu Słonecznego zawsze znajduje się w położeniu liniowym; BCpl - BCus - Słońce. Różny cykl obrotu planet wokół Słońca i różna ich masa sprawia, że Słońce wraz ze środkiem ciężkości wszystkich planet, okrąża środek ciężkości całego Układu Słonecznego- BCus w cyklu około 18,03 lata w kierunku przeciwnym do kierunku orbitowania planet. To jest powód i przyczyna, że również Słońce obraca się wokół BCus w cyklu około 18,03 lat w kierunku przeciwnym do kierunku orbitowania planet -Rys. nr 5. W układzie Słońce -planety ma miejsce klasyczny układ zwrotny; skoro środek ciężkości wszystkich planet- BCpl krąży wokół Słońca w kierunku przeciwnym do orbitowania planet to z tą samą prędkością kątową i zwrotem co BCpl; w sposób mechaniczny Słońce musi się obracać- krążyć wokół BCus.

10 VI - 2021 rok- Księżyc w nowiu - zaciemnienia Słońca dowodzi, że w precyzyjnie stałych cyklach grawitacyjno - magnetycznych obrotu Księżyca wokół Ziemi i Ziemi wokół Słońca, aby doszło do zaciemnienia Słońca lub Księżyca, które muszą mieć miejsce na linii orbitowania Ziemi wokół Słońca, warunkiem koniecznym wystąpienia zaćmienia jest jednoczesne, ustawienie na linii S-Z dwóch prostych; Księżyc- Ziemia i BCus-Słońce. Różne cykle obrotów Słońca wokół BCus - ok. 18,03 lata i precyzyjnie stały cykl obrotu Księżyca wokół Ziemi -miesiąc księżycowy =29dni12 godzin 44minuty i 3 sekundy zwykle dwa razy w roku tworzą układ liniowy, obserwowany na Ziemi w postaci zaćmienia Słońca lub Księżyca.

24 VI- h:19. 42.00 - 2021 rok- Księżyc w pełni bez zaćmienia Słońca, ponieważ Księżyc orbitujący w precyzyjnie stałym cyklu wokół Ziemi (29 dni 12 godzin 44 min i 3 sek.) po płaszczyźnie skierowanej ku Słońcu nie trafia w Słońce- które w sposób nieregularny w cyklu około 18,03 lata zmienia położenie względem BCus. Cykl równy 29 dni 12 godzin 44 min i 3 sek. nazwanym przez autora niniejszego artykułu- "grawitacyjnym miesiącem księżycowym" jest cyklem precyzyjnie stałym w odróżnieniu od "miesiąca synodycznego- słonecznego" którego cykl nie jest stały ponieważ określa czas cykli "zaćmieniowych" - liniowego ustawienia; Księżyca orbitującego wokół Ziemi ze Słońcem krążącym w nie stałym cyklu wokół BCus. i z tego powodu cykl "zaćmieniowy" nie jest stały i waha się około 29,53 dni.

Miesiąc gwiazdowy =27,321661 dni-jest to okres czasu w którym Księżyc czasie orbitowania wokół Ziemi powraca do liniowego ustawienia względem gwiazdy "stałej". Stały cykl miesiąca gwiazdowego potwierdza; stały i cykliczny obrót Księżyca wokół Ziemi który jednocześnie jest potwierdzeniem faktu, że Ziemia i Księżyc są w stałym związku grawitacyjno- magnetycznym - identycznym jak Ziemia ze Słońcem.

Orbitowanie Ziemi i Księżyca

oraz

obrót Słońca w cyklu ~ 18,03 lata wokół BCus - środka ciężkości U.S.

Cyklicznie zmieniające się terminy zaciemnienia Słońca i Księżyca dowodem na;

obrót Słońca wokół BCus w cyklu ~ 18,03 lat.

- orbitowanie Ziemi wokół środka Słońca po ekliptyce- płaszczyźnie skierowanej ku Syriuszowi- wg przekazów astronomów starożytnego Egiptu-potwierdzonego ekstremalnymi wylewam Nilu w czasie liniowego ustawienia; Ziemi- Słońca i Syriusza.

- orbitowanie Księżyca wokół środka Ziemi po płaszczyźnie średnicowej Ziemi nieustannie skierowanej ku środkowi Słońca w czasie; 18,03 rocznego cyklu obrotu Słońca wokół BCus -środka ciężkości Układu Słonecznego.

Zaciemnienie Słońca i Księżyca ma miejsce w czasie gdy Księżyc znajdzie się na linii przecięcia płaszczyzny orbitowania Księżyca wokół Ziemi z płaszczyzną orbitowania Ziemi wokół Słońca.

Analityczne uzasadnienie w artykule nr. 4.

Rysunek nr. 11 i 11a; Cyklicznie zmieniające się terminy zaciemnienia Słońca i Księżyca - liniowego ustawienia Słońca krążącego wokół BCus w cyklu 18,03 lat z Ziemią i Księżycem orbitującym wokół środka Ziemi po płaszczyźnie skierowanej ku środkowi masy Słońca.

Zaciemnienie Słońca -26 XII 2019 r. S1 - K1 -Z1 Z.S -30 IV 2022 r. - S3 -K3 -Z3 Z.S.- 8 -IV- 2024r. - S5 -K5- Z5

Zaciemnienie Słońca -21 VI 2020 r. S'1 - K'1-Z'1 Z.S. -21 X 2022 r. - S'3 - K'3 -Z'3 Z.S. -2 - X - 2024r. = S'5 -K'5 - Z'5

Zaciemnienie Słońca - 14 XII 2020 r. S''1 -K''1-Z''1

Zaciemnienia Słońca; S2- 2021r.-10 VI i 4 XII oraz S4 rok 2023-20 IV i 14 X nie wrysowano dla zwiększenia przejrzystości rysunku

Słońce (S1- S3 -S5) krąży po ekliptyce wokół środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus w cyklu ~ 18,03 lata.

Rysunek nr. 11 i 11a - Uzasadnieniem i dowodem dla n/w twierdzeń Sarmaty.

Cyklicznie zmieniające się terminy zaciemnienia Słońca i Księżyca przyczyną i dowodem na;

obrót Słońca wokół BCus w cyklu ~ 18,03 lat po uśrednionej płaszczyźnie orbitowania wszystkich planet Układu Słonecznego.

- orbitowanie Ziemi wokół środka masy Słońca w cyklu 1 roku po ekliptyce-płaszczyźnie aktualnie nachylonej do płaszczyzny równika niebieskiego pod kątem ~ 23,5 stopni.

- orbitowanie Księżyca wokół środka masy Ziemi w stałym cyklu 1 miesiąca grawitacyjnego księżyca - 4 faz Księżyca = 29 dni 12 godzin 44 minuty i 3 sekundy, po płaszczyźnie przechodzącej przez średnicę równikową Ziemi i skierowaną ku środkowi Słońca.

Rysunek nr. 11 przedstawia układ; Słońce, Ziemia, Księżyc w 3 różnych zaćmieniowych miesiącach orbitowania; Ziemi wokół Słońca i Księżyca wokół Ziemi. Przedstawione przykłady zaćmień Słońca podobnie jak wszystkie inne rejestrowane od tysięcy lat, zaćmienia Słońca i Księżyc dowodzą i potwierdzają fakt; orbitowania Księżyca wokół środka Ziemi po płaszczyźnie skierowanej ku Słońcu krążącemu wokół BCus w cyklu 18,03 lat. Powyższe twierdzenie jest sprzeczne z obecnie obowiązującą teorią o orbitowaniu Księżyca po płaszczyźnie nachylonej do ekliptyki pod kątem; od 4 stopni 58 min do 5 stopni 15 min. Najprawdopodobniej teoria o przecinających się płaszczyznach orbitowania Ziemi i Księżyca powstała z powodu braku argumentów na wyjaśnienie przyczyn występowania zaćmień w różnych odstępach czasowych. Znamiennym jest fakt, że płaszczyźnie orbitowania Ziemi wokół Słońca miano "ekliptyka" nadali starożytni astronomowie greccy a która oznacza; "zaćmienie". Nazwa orbity "ekliptyka" oznaczająca "zaćmienie" odpowiada orbicie Ziemi ponieważ zaćmienia Słońca i Księżyca ma miejsce i w czasie gdy Księżyc orbitując wokół Ziemi po płaszczyźnie nachylonej ku Słońcu przecina płaszczyznę orbitowania Ziemi. A więc starożytni astronomowie słusznie nazwali orbitę Ziemi ekliptyką- oznaczającą zaćmienie, ponieważ mimo to, że Księżyc orbituje wokół Ziemi po nieskończenie wielu płaszczyznach, różnie nachylonych do płaszczyzny równika niebieskiego (od 0 do 23,5 stopni) ale zaciemnienie Słońca i Księżyca ma miejsce zawsze na płaszczyźnie orbitowania Ziemi wokół Słońca-na ekliptyce -płaszczyźnie zaćmień..

Z analizy zjawisk astronomicznych; zaćmienie Słońca i Księżyca oraz 18,03 letniego cykl obrotu Słońca wokół środka ciężkości Układu Słonecznego - BCus (rys. nr. 11) wyłania się właściwa geneza zaćmień Słońca i Księżyca oraz określenie wzajemnego usytuowania płaszczyzn po których krążą lub orbitują poszczególne ciała niebieskie Układu Słonecznego.

Zaciemnienie Słońca tylko w nowiach 20 Iv i 14X w 2023 roku oraz 19 III i 21 IX w 2025 roku -Rys. nr. 4 (rok 2024 pominięto dla zwiększenia przejrzystości rysunku) ponieważ tylko w tych nowiach 2023 i 2025 r. ma miejsce liniowe ustawienie; Ziemia- Księżyc w nowiu- Słońce z linią; Słońce - BCus - BCpl. (rys. 2 i3). A więc zaciemnienie Słońca i Księżyca może mieć miejsce tylko w czasie liniowego ustawienia; Księżyca- Ziemia -Słońce z linią Słońce -BCus -BCpl (Rys. nr 4, 5, 6 i 6a). Słońce zgodnie z obrotem środka ciężkości wszystkich planet- BCpl, krąży wokół BCus w kierunku przeciwnym do kierunku orbitowania planet wokół Słońca -dowód rysunek nr 4. Również cykl i kierunek obrotu linii zaćmień dowodzą, że Słońce krąży wokół BCus- w cyklu 18,03 lat w kierunku przeciwnym do kierunku orbitowania planet. Obrót Słońca wokół BCus (cykl 18,03 lata) jest na tyle wolny w stosunku do cyklu obrotu Księżyca wokół Ziemi (29 dni 12 h 44min 3sek.), że mają miejsce przypadki zaćmień Słońca w dwóch kolejnych nowiach -rok 2018 nów 13 VII oraz 11 VIII -dwa częściowe zaćmienia Słońca. Jednocześnie przypadek ten dowodzi (jak również wiele innych potrójnych zaćmień; S-K-S lub K-S-K), że Księżyc orbituje wokół Ziemi po płaszczyźnie skierowanej ku środkowi Słońca a nie jak zakłada obecnie obowiązująca teoria zaćmień, że Ziemia i Księżyc orbitują po dwóch różnych, przecinających się płaszczyznach.

W 2023 roku, Księżyc w nowiu występuje 12 razy, lecz zaćmienie Słońca ma miejsce tylko 2 razy; 20 kwietnia i 14 października -tylko wtedy gdy linia (Ziemia -Księżyc- Słońce) pokryje się z linią obrotu Słońca wokół środka ciężkości Układu Słonecznego (Słońce - BCus - BCpl). Cykl obrotu linii zaćmień jest tożsamy z cyklem obrotu środka ciężkości wszystkich planet wokół BCus - środek ciężkości wszystkich ciał niebieskich Układu Słonecznego ze Słońcem włącznie (Rys.nr 2, 3, 4.4A). Średni cykl obrotu Słońca wokół BCus wynosi około 18,03 lata - cykl saros. Najczęściej w roku występują 2 zaćmienia Słońca, ponieważ linia; Księżyc -Ziemia, obracająca się wokół środka Ziemi w stałym "cyklu grawitacyjnego miesiąca księżycowego" = 29dni, 12h, 44 min i 3 sek. "trafia" co około 173,3 dni na obracające się (w cyklu 18,03 lata) Słońce wokół BCus . Trzy zaćmienia Słońca w roku, mają miejsce w przypadku gdy pierwsze zaciemnienie Słońca występuje na początku roku kalendarzowego. Co 18 lat mają miejsce cztery zaćmienia Słońca; były w 2011 roku i będą w 2029 roku. Cztery zaćmienia w jednym roku (Rys. nr 4A) mają miejsce w sytuacji gdy w 18,03 letnim cyklu środek ciężkości wszystkich planet U.S. pokryje się ze środkiem Słońca w roku w którym pierwsze zaćmienie Słońca ma miejsce na początku roku kalendarzowego. Geneza zaćmień Księżyca jest analogiczna do zaćmień Słońca.

-Cykl orbitowania Księżyca wokół Ziemi jest precyzyjnie stały (29 dni, 12 godz. 44 min i3sek. =2,551443 x 106(S) .) ponieważ jest satelitą Ziemi -jest w stałym związku - pod stałym oddziaływaniem energii grawitacyjnej i magnetycznej emitowanej przez masę kuli ziemskiej. Cechą charakterystyczną takiego związku jest; stały cykl i stała prędkość kątowa orbitowania satelity wokół macierzy -rozwinięcie zagadnienia w artykule nr. 4- oddziaływanie grawitacyjno-magnetyczne 3 ciał niebieskich.

- Cykl w którym Słońce okrąża środek ciężkości Układu Słonecznego- BCus w trakcie wirowania Układu Słonecznego (rys. nr. 15) wynosi ~ 18,03 lata.

- Środek ciężkości Ziemia orbitujący wokół Słońca w cyklu jednego roku, dogania i przecina liniowe ustawienie S-BCus (i BCus-S) dwa razy w roku z przesunięciem kalendarzowym w czasie o około (365,26: 2:18,03=10,13 dni. To jest powód i przyczyna z powodu których cykle zaciemnienia Słońca i Księżyca w każdym następnym roku przesunięte są - kalendarzowo cofają się o około 10,13 dni.

- Odstęp czasowy między poszczególnymi zaćmieniami Słońca i Księżyca jest różny ponieważ; prędkość (liniowa i kątowa) obrotu Słońca wokół środka ciężkości Układu Słonecznego jest zmienna -determinowana zmienną prędkością obrotu środka ciężkości wszystkich planet wokół środka ciężkości Układu Słonecznego.

- Układ ciał niebieskich w których mają miejsce zaćmienia Słońca i Księżyca przedstawia się następująco; Księżyc w czasie miesięcznego cyklu orbitowania wokół środka Ziemi po płaszczyźnie skierowanej ku Słońcu musi znaleźć się na linii przecięcia dwóch płaszczyzn; płaszczyzny orbitowania Ziemi wokół Słońca w cyklu 1-go roku z płaszczyzną orbitowania Księżyca wokół Ziemi w cyklu jednego miesiąca księżycowego. Cykl obrotu Ziemi wokół Słonca i cykl obrotu Księżyca wokół Ziemi są cyklami stałymi lecz cykl obrotu Słońca wokół BCus jest cyklem zmiennym (~ 18,03 lata) i z tego powodu cykl zaćmień -kalendarzowa data występowania zaćmień Słońca i Księżyca każdego roku jest inna. Obrazowo; gdy Słońce w czasie 18,03 letniego cyklu obrotu wokół BCus znajduje się w pobliżu apsydy Ziemi (Rys 11 pozycja Słońca S1) to zaciemnienia Słońca i Księżyca wystąpią w grudniu i czerwcu a np. kwietniowe i październikowe zaciemnienia (Rys. 11 pozycja Słońca S5) wystąpią gdy Słońce w czasie 18,03 letniego cyklu obrotu wokół BCus usytuowane będzie w pobliżu równika niebieskiego na którym znajduje się BCus. To uwarunkowanie sprawia, że cykl zaciemnienia Słońca i Księżyca ma miejsce najczęściej dwa razy w roku, zawsze w czasie liniowego ustawienia Ziemi i Księżyca z liniowym ustawieniem Słońca z BCus- Rys 11. Odstęp czasowy między zaćmieniami nie jest stały ponieważ prędkość kątowa obrotu środka ciężkości wszystkich planet a tym samym i Słońca wokół BCus nie jest stała. Zaciemnienie Słońca ma miejsce dwa -trzy razy w jednym roku (Rysunek nr. 11) przy liniowym ustawieniu Księżyca orbitującego wokół Ziemi ze Słońcem wirującym wraz z całym Układem Słonecznym w cyklu 18,03 lata wokół środka ciężkości Układu Słonecznego -BCus. Czterokrotne zaciemnienie Słońca ma miejsce w sytuacji gdy w 18,03 letnim cyklu obrotu Słońca wokół BCus, położenie Słońca pokryje się z położeniem BCus. Rysunek nr 4A.

Zaciemnienie Słońca i Księżyca jest niezaprzeczalnym dowodem wirowania Układu Słonecznego i obrotu Słońca wokół BCus - środka ciężkości wszystkich ciał niebieskich Układu Słonecznego w cyklu ~ 18,03 lata ziemskie.

Rysunek 12

Wirujący Układ Słoneczny "widziany" np. z planety innej gwiazdy orbitującej wokół Syriusza. Na rysunku przedstawiono, Słońce orbituje wokół Syriusza zgodnie z kalendarzem Faraonów który do lat współczesnych stosowany jest przez kapłanów w Etiopii.

Indeks zmian autorskich Sarmaty w stosunku do aktualnie prezentowanych teorii w Astronomii i Fizyce.

- Księżyc orbituje wokół środka Ziemi, po płaszczyźnie średnicowej Ziemi, skierowanej ku środkowi Słońca- jest satelitą Ziemi ponieważ natężenie ziemskiej energii grawitacyjnej oddziałującej na Księżyc, jest większe od słonecznego i każdego innego ciała niebieskiego -uzasadnienie analityczne wraz z rozwiązaniem problemu "Paradoksu Księżyca" w artykule nr.4.

- Natężenie słonecznej energii grawitacyjnej oddziałującej na Księżyc jest pod względem wielkości drugie w każdym położeniu Księżyca względem Ziemi i z tego powodu orbita Księżyca nieustannie jest skierowana ku Słońcu.

- Cykl orbitowania Księżyca wokół Ziemi jest stały i wynosi grawitacyjny m-c księżycowy =29 dni 12 godzin, 44 minuty i 3 sekundy ponieważ Księżyc jest w "stałym" związku grawitacyjnym i magnetycznym z Ziemią.

- Zaciemnienie Słońca i Księżyca ma miejsce w czasie gdy Księżyc orbitujący wokół środka Ziemi po płaszczyźnie średnicowej Ziemi skierowanej ku środkowi Słońca, znajdzie się w liniowym położeniu ze Słońcem krążącym wokół BCus w cyklu 18,03 lata.

Piotr Gągała Sarmata.

* * *

Page updated

Google Sites

Report abuse